Uzbekistan jest największym krajem w Azji Centralnej pod względem liczby mieszkańców, w roku 2012 liczba ludności wynosiła 29 559 100, co stanowiło prawie 50% całej populacji Azji Centralnej. Kraj ten znajduje się w strefie czasowej UTC +5, a położenie geograficzne sprawia, że w kraju panuje klimat kontynentalny, charakteryzujący się krótką i bardzo mroźną zimą, wczesną wiosną, długim gorącym latem i przyjemną, ciepłą jesienią. W miesiącach letnich średnie temperatury wahają się między 30°, a 45°C.

Powierzchnia kraju jest w większości równinna, 75% powierzchni zajmuje Nizina Turańska. W zachodniej części położona jest pustynia Kyzył-kum, na której podziwiać można nieliczne oazy i doliny rzek Syr-darii, Zarafszanu, Kaszka-darii i Amu-darii, natomiast na wschodzie i południu znajdują się góry Tien-szan i Hisaro-Ałajskie, przedzielone kotlinami. W górach Tien-szan znajduje się najwyższy szczyt w kraju - Hazrat Sulton o wysokości 4634 m n.p.m.

Historia państwa sięga pierwszego tysiąclecia p.n.e., kiedy to terytorium dzisiejszego Uzbekistanu znajdowało się w obrębie starożytnych królestw Baktrii i Sogdiany. Od VI w. p.n.e. krajem rządziła dynastia Achemenidów, następnie kraj został podbity przez Aleksandra Macedońskiego, a po jego śmierci rządy objęli Seleukidzi. W III w. p.n.e. część ziem znalazła się we władaniu Kuszanów, a w VIII w. panowanie nad krajem przejęli Arabowie. Za ich panowania upadła ówczesna kultura, która odrodziła się dopiero w IX w. W następnym wieku rządy obejmuje irańskie imperium Samanidów, a w roku 1221, po najeździe Czyngis-chana państwo zostaje zniszczone i dopiero w XIV w. obszar obecnej Republiki Uzbekistanu wchodzi na ścieżkę szybkiego rozwoju. Kolejnym krokiem w historii było zawładnięcie terenem kraju przez uzbeckie plemiona koczownicze, a następnie stopniowe podbijanie terenów przez carską Rosję. W roku 1924 powstaje Uzbecka Socjalistyczna Republika Radziecka, a 31 sierpnia 1991 roku ogłoszona została deklaracja niepodległości.

10% powierzchni Uzbekistanu to tereny uprawne. Aż 40% ludności pracuje w sektorze rolniczym, głównie przy uprawie bawełny. Kraj jest jednym z największych na świecie producentów bawełny, produkuje około 3,5 miliona ton rocznie. Sprzedaż bawełny to ponad jedna trzecia dochodów całego budżetu państwa.

Uzbekistan jest krajem leżącym na Jedwabnym Szlaku, pełnym ciekawych zabytków w miastach takich jak Samarkanda, Buchara czy Chiwa. Pierwszym obowiązkowym punktem do zwiedzania jest miasto dynastii Timurydów, jakim jest Samarkanda. Niestety większość zabytków rozproszona jest po całym mieście. Podziwiać w nim można monumentalną spuściznę Timura. Na pewno warto odwiedzić meczet Bibi-Chanim oraz kompleks medres – Registan. Za drobną opłatą można wejść na jedną z wież medresy w Registanie, skąd rozpościera się piękna panorama całego miasta. Buchara jest o wiele spokojniejszym miastem od Samarkandy. Centrum miasta, to stara część stanowiąca spójny kompleks. Podobnie jak Samarkanda oraz Chiwa miasto to zostało wpisane przez UNESCO na listę Zabytków Kultury Światowej. Zwiedzając stare miasto koniecznie trzeba odwiedzić XVI-wieczne łaźnie tureckie. Po całym dniu zwiedzania kompleksów meczetów i medres warto przysiąść w jednej z kafejek i zrelaksować się przy fajce wodnej oraz prawdziwie uzbeckiej biesiadzie. Jeśli po odwiedzeniu tego miasta będziesz myślał, że nie ma bardziej ustronnej turystycznej miejscowości, to Chiwa cię zaskoczy. Miasto jest spokojne i bardzo piękne, gdzie wielkie, stare mury oddzielają najstarszą dzielnicę od reszty miasta. Wrażenia dodaje widok na pustynię Kyzył-Kum, który rozpościera się z najwyższej wieży w tamtejszym meczecie. Jednym z intrygujących miejsc w Uzbekistanie jest miasto Mujnak – jeszcze w latach 70 tętniące życiem miasto portowe nad brzegiem Morza Aralskiego. Dziś miasto otacza piach usiany muszlami. Mujnak padł ofiarą katastrofy ekologicznej, źle poprowadzona irygacja pól „wysuszyła" wielką rzekę Amu-Darię i zasilane przez nią Morze Aralskie zaczęło znikać. Warto tu obejrzeć ikonę miasta - słynne cmentarzysko statków. Będąc w Uzbekistanie warto wybrać się także w góry Chatkal oraz do Guzom, gdzie znajdują się groby polskich żołnierzy z armii Andersa. Góry Chatkal należą do pasma Tien-szanu, a ich wysokości przekraczają 3400 m n.p.m. To przepiękny teren z licznymi lasami i skalistymi stromymi szczytami. W 1947 roku na terenie tym ustanowiono rezerwat przyrody, który zmieniono później na Park Narodowy, a od 1978 roku jest zaliczany do światowych rezerwatów biosfery UNESCO.

Autor: Instytut INTL
Źródła: własne