Instytut Innowacji i Nowoczesnych Technologii w Logistyce

Logistyka
Język Polski Deutsche Русский (Ru) Česky Français (FR) Chinese (ZH) Ελληνικά (GR) Español (ES) Portuguese (PT) Italian (IT) Türk (TR) Українська Nederlands (NL) English Language

 

  • Newsletter zapisz się !

    Adres e-mail:

    Nazwa:


  • Wstaw reklamę

    Jeżeli są Państwo zainteresowani reklamą na naszej stronie internetowej prosimy o kontakt pod adres: anna.zurek@instytutintl.pl

czwartek, 12 luty 2015 08:38
Oceń ten artykuł
(1 głos)

Kuchnia Bliskiego Wschodu

Mieszkańcy Bliskiego Wschodu odnoszą się do spożywania posiłku z wielkim szacunkiem, traktują tę czynność jak święto. Warto więc bliżej zapoznać się z tamtejszą kuchnią, przestudiować najpopularniejsze i smaczne potrawy oraz tradycje ich spożywania.

Połączenie historii oraz czynników geograficznych spowodowało to, że dziś możemy badać, a raczej smakować, kuchnię krajów Wschodu jako kuchnię jednego regionu. Od niepamiętnych czasów Arabię Saudyjską, Egipt, Irak, Iran, Izrael z Palestyną, Jemen, Jordanię, Katar, Kuwejt, Liban, Oman, Syrię, Turcję oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie przenikały się wzajemnie szlaki handlowe i kulturowe. Wpływ kuchni tych krajów można także odnaleźć w odległych krajach, które używają podobnych składników i przypraw, pomiędzy nimi jest np. Maroko. Wśród regionów delektujących się daną gastronomią można wyróżnić kuchnie arabską, izraelską, perską i turecką. W Polsce można spotkać restauracje serwujące dania tych kuchni, najmniej popularna jest jednak kuchnia perska, której najbardziej charakterystycznym daniem jest chleb z dodatkiem wody różanej lub szafranu, swoją drogą - przepyszny.

 

Głównymi składnikami kuchni bliskowschodniej są warzywa, w szczególności bakłażan, cukinia, papryka i pomidor, owoce tj. cytryny, granaty, czy też figi, wszelkiego rodzaju zioła oraz rośliny strączkowe takie jak bób, cieciorka i soczewica. Wśród mięs króluje baranina i jagnięcina, często podawana wraz z jogurtem.

 

Najpopularniejszym i wręcz niezbędnym daniem jest pasta z ciecierzycy i sezamu nazywana humusem. Na temat pochodzenia tego dania można usłyszeć legendę. Podobno humus został wymyślony przez sułtana Saladyna w czasach wypraw krzyżowych. W teraźniejszych czasach stał się przedmiotem sporu między Izraelem a Libanem. Libańczykom nie udało się zastrzec praw do produkcji humusu, a teraz oskarżają Izrael o przywłaszczenie tej nazwy. Co do walorów odżywczych samej pasty, można nadmienić, że jest bogata w białko roślinne, co do walorów kulturowych należy wspomnieć, że stała się niezastąpionym elementem śniadania ludzi z Bliskiego Wschodu.

 

W krajach Wschodu posiłków się nie je, posiłki się celebruje. Czynność ta wyraża się w wysokiej kulturze i wielu tradycjach, które wtórują różnym okazjom, takim jak np. narodziny, ślub czy tez pogrzeb. W zwykłe dni spożywanie posiłku także ma swój rytuał, na śniadanie jada się zazwyczaj białe sery, chleb, daktyle, dżemy i konfitury, jogurt oraz oliwki. Na „zestaw obiadowy” składają się dania mięsno lub rybno-warzywne z dodatkiem kaszy, ryżu lub pieczywa. Ostatnim posiłkiem w ciągu dnia jest kolacja, która zazwyczaj podobna do śniadania, podawana jest na zimno, chyba że została przygotowana dla gości, którym gospodarz niczego nie żałuje, wtedy taka kolacja uwieńczona jest wniesieniem na stół słodyczy, owoców i kawy. Jak wiadomo kawa z tamtych stron parzona jest z fusami, czarna i czasem podawana z kardamonem.

 

Ciekawostka: podczas posiłków wszystkie potrawy trafiają na stół w tym samym czasie, a uczestnicy posiłku powinni wszystkiego spróbować.

 

Autor: Instytut INTL

 

Copyright 2011 - 2020 Instytut INTL. All rights reserved.